2 χρήστες απάντησαν στο άρθρο αυτό μέχρι τώρα

Γραφτείτε σ' αυτό το άρθρο comment rss ή trackback url
mygif
Μπαζάκας Νίκος σχολίασε στις 13/2/2015 στις 00:33

(Τίμημα - με αφορμή τις σκέψεις της Σοφίας).
Πάντως φαίνεται ότι δύσκολα μπορεί να σπάσει ο κύκλος της διαχρονικής αφοσίωσης της ελληνικής κοινωνίας στον λαϊκισμό στον αντιμεταρρυθμισμό και στις «μαγικές» λύσεις.
Ακόμη και στην περίπτωση «του ατυχήματος» που όλοι απευχόμαστε και της κρίσης εθνικών διαστάσεων, μάλλον τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα όπως μας διδάσκει και η σύγχρονη ιστορία μας. Οι περιδινήσεις θα επιταχυνθούν προς νέες χειρότερες κρίσεις.
Το ποιο πιθανόν σενάριο, είναι η Ελλάδα να παραμείνει για μεγάλο διάστημα το ανάπηρο καθυστέρημα της Ευρώπης, ξεχασμένο στις παρυφές των ιστορικών εξελίξεων, την ώρα που υπερεθνικές συγκροτήσεις και μεγάλα έθνη θα διαγκωνίζονται για την πλανητική διακυβέρνηση.
Η κοινωνικό-ταξική συγκρότηση, η οικονομία και οι θεσμοί στη μεταπολεμική Ελλάδα, συγκροτήθηκαν γύρω από σαθρούς άξονες. Ειδικότερα μεταπολιτευτικά, η «ευημερία» των σύγχρονων καταναλωτικών μεσαίων στρωμάτων, συγκροτήθηκε με όχημα το μεγάλο κράτος, την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, την τεράστια παραοικονομία και φυσικά την απαξία κάθε θεσμού που θα επέτρεπε αξιακά να συγκροτηθεί κοινωνία πολιτών.
Αντ΄αυτού κοινωνία οπαδών, συντεχνίες , πολιτικές παρατάξεις «φατρίες» με χαρισματικούς ηγέτες –ηγεμόνες, σε κόμματα χωρίς αρχές, που κάθε επόμενη περίοδο καταλαμβάνουν το κράτος –λάφυρο το οποίο λυμαίνονται με τις ομάδες συμφερόντων.
Και σήμερα στην δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που τράβηξε το χαλί της δάνειας ευημερίας μας, είχαμε σαν κοινωνία να επιλέξουμε κυρίαρχα ανάμεσα στις δυο εκδοχές του νεοελληνικού λαϊκισμού.
Της λαϊκιστικής δεξιάς και πρόσφατα της λαϊκιστικής ιδεοληπτικής αριστεράς. Η οποία αυτοπαγιδευμένη στην προεκλογική της παροχολογία και την σύγκρουση με την ευρωπαϊκή κανονικότητα, έχει μετατρέψει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας σε μια άλογη μάζα με προσδοκίες, που δεν μπορεί να ικανοποιήσει.
Επενδύει στο θυμικό και εμπορεύεται πολιτικά τα θύματα και τους ξεβολεμένους της οικονομικής χρεοκοπίας. Αντιμετωπίζει την κρίση όχι σαν ιθαγενές ζήτημα αλλά ως παθογένεια των ισχυρών της Ευρώπης. Μπροστά στα αδιέξοδα της ιδεοληψίας της, υποδαυλίζει και γιγαντώνει το τέρας του εθνικισμού.
Δυστυχώς, η μείωση των δαπανών του κράτους, η ενίσχυση της ελεύθερης οικονομίας, το νοικοκύρεμα, οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, ο ορθολογισμός και τελικά η ανασυγκρότηση της χώρας μας, ώστε να καταστεί μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα δεν είναι καθόλου ελκυστικό πρόγραμμα.
Αναζητείται ελπίδα, στην αφύπνιση και την αυτοσυνειδησία πολιτικών δυνάμεων και όχι στη καταστροφή της κοινωνίας μας.
Μπαζάκας Νίκος - Φεβρουάριος 2015

mygif
Σ.Μ σχολίασε στις 14/2/2015 στις 22:37

Δύσκολο να στηλιτεύει κανείς κακώς κείμενα, όταν η κοινωνία προετοιμάζεται να πανηγυρίσει νίκες.
Εθισμένοι χρόνια στην κολακεία, στην στρέβλωση και την υπεκφυγή, αδυνατούμε να αποτιμήσουμε το βάρος των περιστάσεων, και να βιώσουμε
ψύχραιμα και ώριμα την κρίση.
Ο πολιτικός λόγος αντί να διαυγάσει συσκοτίζει, αντί να προσανατολίσει, διασπά. Λόγος χωρίς λογική, λόγος χωρίς λόγο.
Περίσσεψε τα προηγούμενα χρόνια η πολιτική ατολμία και η ανευθυνότητα.
Προς τα πού να τραβήξει η κοινωνία; Που να διαπαιδαγωγηθεί;
Και η νέα μας πολιτική ηγεσία υπερέβη κάθε προσδοκία.
Όλη η «σκευή» του πασοκικού λαϊκίστικου λόγου, διανθισμένη από την εθνικοπατριωτική φιλολογία των συνεπών εταίρων της, άκριτα επιστρατεύθηκε για να συσπειρώσει το έθνος γύρω από την προσπάθειά της.
Φίλε Νίκο. Επιθυμώ δ ι α κ α ώ ς να πληθύνουν οι φωνές ανησυχίας, και επίσης χάρηκα που τα’παμε…

Γράψτε ένα σχόλιο!!

(Θα δημοσιευτεί το συντομότερο...)

 Όνομα (*Απαιτείται)

 Email (*Απαιτείται- Δεν θα δημοσιοποιηθεί)

 Website (*Προαιρετικά)